Erkan Baş’ın Babası Nereli? İzmir’in Mizahıyla Düşünmek
İzmir sokakları her zaman bana ilham verir. Günlerden bir gün arkadaşlarla Bornova’da oturmuş kahve içerken biri sordu: “Erkan Baş’ın babası nereli, sen biliyor musun?” Ben de o an kahkahayı bastım. Çünkü içimden geçen şeyle ağzımdan çıkan söz genellikle farklı olur; içten içe düşünüyorum, ama dışa vurduğum hep espri oluyor.
Kahve, Arkadaşlar ve İç Ses
Masada oturuyoruz; arkadaşlarım telefonlarına gömülmüş, ben de kahvemi karıştırırken düşündüm: “Neden Erkan Baş’ın babası merak konusu oldu ki? Belki de babası da İzmir gibi serbest ruhludur, kim bilir?”
Birden içimden bir ses geldi:
“Sana ne kardeşim, sen de herkes gibi merak ediyorsun işte.”
Buna cevaben, gülerek dedim:
— “Vallahi ben de merak ediyorum, hem bir yerli sorusu gibi oldu, hem de kahve yanında komik olur.”
Arkadaşlar anında kahkahayı bastı. İşte İzmir mizahı böyle bir şey: hem düşündürür, hem güldürür.
Gündelik Hayattan Komik Bir Sahne
O gün, kahve sonrası vapura bindim ve aklıma yine aynı soru takıldı: Erkan Baş’ın babası nereli? Vapurda gözlerimi kapatıp hayal kurdum. Hayal sahnesi şöyleydi:
Vapurun üst güvertesinde rüzgar saçlarımı dağıtırken birden düşündüm: “Acaba babası Urfalı mı? Trabzonlu mu? Yoksa İzmir’in Karşıyaka’sından mı?” Tam o sırada biri yanıma geldi ve sordu:
— “Ne düşünüyorsun öyle dalmış dalmış?”
— “Şey… Erkan Baş’ın babası nereli acaba?”
— “Hımm, iyi soru. Belki de çok önemli bir sırdır, kim bilir.”
İçimden güldüm: “Ben bunu çok önemli bir sır gibi düşünüyorsam, vapurdaki herkes de artık gizli ajan gibi bakıyor.”
Kendi Kendime Dalga Geçmek
İzmirli olmak böyle bir şey: hem düşündürür, hem espri patlatırsın. Kendime de içten içe dalga geçiyorum: “Sen bir kahve içiyorsun, vapurda rüzgârla uğraşıyorsun, adamın babasının nereli olduğunu merak ediyorsun. Hayat bu kadar mı komik olur?”
Arkadaşlarıma anlattım:
— “Biliyor musunuz, bu soru beni düşünmeye itti. Babasının memleketi, aslında bir metafor olabilir mi? Yani hepimizin köklerini merak etmemiz gibi…”
— “Vay be, derin düşündün.”
— “Evet, ama tabii bunu yaparken kahkaha atmayı da ihmal etmedim.”
İçten içe, bu sorunun bana kendi hayatımı, kökenlerimi ve mizahımı hatırlattığını fark ettim.
İçsel Monolog: Mizah ve Düşünce
Evime dönerken düşündüm: Erkan Baş’ın babası nereli sorusu, aslında hepimizin merak ettiği bir şey değil mi? İnsan, kökeni merak ediyor ama bunu sorgularken de eğlenebiliyor. Benim içimden geçenler:
“Belki de bu sorunun cevabı hiç önemli değil. Önemli olan, senin bunu düşünürken hissettiğin eğlence ve merak.”
Bir yandan da kendime kızıyorum: “Kendi kendine espri yapıyorsun, ama kimse senin kafandaki espriyi anlamıyor.” İşte tam o an, İzmir’de olmanın verdiği rahatlıkla hem gülüyor hem düşünüyorum.
Arkadaş Ortamında Paylaşmak
Ertesi gün arkadaşlarla buluştum. Yine aynı soru ortaya çıktı:
— “Erkan Baş’ın babası nereli acaba?”
— “Bence İzmirli ruhu vardır, hem bakış açısı hem mizahı…”
— “Ama ya gerçek cevap başka bir yerden gelirse?”
Herkes güldü, ben de kendime içten içe gülümsedim. Çünkü gerçek cevabı bilmekten çok, bu sorunun çevirdiği mizah ve sohbet önemliydi. Birkaç dakika içinde, herkesin kendi tahmini geldi; birisi “Ankara!” dedi, diğeri “Van’dan olmalı” diye ekledi.
Ben ise sessizce düşündüm: “Belki de önemli olan memleket değil, babasının ona kattığı değerler ve mizah duygusudur.”
Sonuç: Komik Ama Düşündürücü
Erkan Baş’ın babası nereli sorusu, bir kahve sohbetinde, bir vapur yolculuğunda ve İzmir’in sıcak mizahıyla birleşince, sıradan bir meraktan öteye geçti. Gündelik yaşamın küçük detaylarıyla birleştiğinde, hem eğlendiren hem düşündüren bir hale geldi.
Kendi hayatımda da bu soruyu düşündükçe, mizah ile düşünceyi nasıl dengelediğimi fark ettim. Arkadaş ortamında espri yapıyor, kendi içimde derin derin düşünüyorum. Ve işte, İzmir’in gençliği böyle bir ikili hâlde yaşıyor: kahkaha ve içsel sorgu bir arada.
Sonuçta, Erkan Baş’ın babası nereli sorusu cevaplanabilir veya cevaplanamayabilir; ama bu sorunun etrafında dönen hikaye, hem gülümsetiyor hem düşündürüyor. Ve ben, kahvemi yudumlarken, arkadaşlarımın kahkahası arasında, bu komik ama düşündürücü yolculuğu yaşamaya devam ediyorum.
—
Bu yazı, İzmir’de yaşayan, mizahı ve düşünmeyi bir arada yaşayan bir gencin gözünden, gündelik hayatla Erkan Baş’ın babası nereli sorusunu ilişkilendiren, kısa diyaloglarla ve içsel monologlarla desteklenmiş bir hikâye olarak kurgulandı.